Kλείνω στόμα ανοίγω καρδιά

Καθημερινό ημερολόγιο για ένα χαμένο καλοκαίρι που δεν έχει αρχίσει. Με λένε Ζίγκι. Δε με λένε τίποτα κι ας μιλάω συνεχώς. Ανήκω εκεί που άρχισε ο δρόμος μου.

Θ' απευθυνθώ στη Νεφέλη.
-Σε είκοσι χρόνια που θα ξεθάψουμε το blog από τα σεντούκια του διαδικτύου και δεις αυτή την ανάρτηση θυμίσου: κάποτε τραγουδούσαμε στο Φάληρο έτοιμες να ερωτευτούμε.
Έτοιμες να ζήσουμε τον κόσμο.
Το πετύχαμε άραγε μέχρι τα σαράντα μας;